Gelukkig zijn

Mensen vragen wel eens hoe ik zo positief kan blijven. Ja, ik heb eigenlijk best een kut leven, als je het vergelijkt met mijn gezonde vriendinnen. Maar toch ben ik bijna nooit écht ongelukkig.

Whaaaaat? Hoe dan?

Bewust genieten
Gelukkig zijn heeft voor mij alles te maken met de manier waarop je in het leven staat. Geniet je van wat je doet? Verwonder je je over de dingen die je meemaakt of ziet? Sta je stil bij de goede dingen die gebeuren? Ben je in het hier en nu?

Ik wel, zo vaak mogelijk. Daardoor kan ik intens genieten van de dingen die ik doe of van de dingen of mensen om me heen. En volgens mij is dat de essentie van gelukkig zijn: bewust genieten van wat er op dat moment gebeurt.

De natuur, een wandeling met de honden door het bos, het mooie weer, de schoonheid van de moestuin, eigen groenten kweken, verse muntthee van mijn eigen tuintje, leuk of diep contact met mensen. Allemaal momenten waarop ik oprecht gelukkig kan zijn en waar ik me bewust van ben.

Een positieve instelling (focussen op de goede dingen)
’s Avonds voor het slapen sta ik regelmatig stil bij waar ik allemaal dankbaar voor ben. Dat kunnen heel kleine dingen zijn (meestal eigenlijk), maar zo leg ik voor mezelf de nadruk op de dingen die goed gaan. Ik focus niet op hoe slecht de dag was, maar probeer overal nog goede dingen in te zien.

Geloof me, ik ben echt niet altijd vrolijk en dankbaar. Soms ben ik heel boos en verdrietig dat mijn leven zo loopt. Maar er moet een balans zijn tussen het verdriet en een positieve instelling. Wanneer je ziek wordt moet er genoeg ruimte zijn om te rouwen om wat je bent verloren. Maar daarnaast heb je er niks aan om achterover op de bank te gaan zitten treuren. Je een slachtoffer te voelen. Dat verandert niks aan de situatie en je voelt je er niet beter door. Dus huil ik even heel hard om hoe klote het is, maar daarna stap ik in de auto om naar de moestuin te gaan, en geniet ik intens van het wroeten in de aarde en het zonnetje op mijn rug.

Het gevoel invloed te hebben op je leven
Behalve dankbaar zijn voor wat je hebt en genieten van het moment, denk ik dat het gevoel invloed te hebben op je eigen leven bijdraagt aan geluksgevoel. Als je ziek wordt voelt het soms alsof je zelf erg weinig invloed hebt op je leven, maar dat is onzin. Je hebt op zoveel dingen invloed, ziek of niet ziek.

Ik ben zelf nogal voorstander van lijstjes en plannen maken. Op sommige gebieden van je leven kan je best planmatig te werk gaan. Wil je je vrienden meer zien? Dan zal je daar actief achteraan moeten. Wil je meer nieuwe dingen doen? Ga op zoek en schrijf op wat je allemaal wilt doen. Plan het in. Make it work! Ik heb bijvoorbeeld een lijstje liggen met alle leuke dingen die ik nog wil doen. Word je vrolijk van, zo’n lijstje!

Dus pak die pen en ask yourself:

  • Waar word jij blij van?
  • Wanneer voel je je het gelukkigst? Hoe komt dat?
  • Hoe kan je deze situatie vaker creëren?
  • Welk cijfer geef jij je leven?
  • Wat moet er veranderen om het een hoger cijfer te kunnen geven?
  • Wat kan je daar zelf voor ondernemen?

Een ander voordeel van opschrijven wat je wensen zijn, is dat je soms al je wensen waarmaakt maar er niet bij stil staat, omdat je dan alweer nieuwe wensen hebt. Door ze op te schrijven en later terug  te lezen, zie je dat je je wensen eigenlijk best vaak uit laat komen en dat je best veel toekomt in het leven!

Dus ja, gelukkig zijn. Wat mij betreft veel belangrijker dan carrière maken, een dikke auto, je kind het nieuwste speelgoed kunnen geven. Genieten, lachen, er zíjn. Daar gaat het om.

“If it makes you happy, it’s not a waste of time.”

Soms lijkt het alsof ik mijn situatie al helemaal heb geaccepteerd, maar dat is niet zo. Ik accepteer dat ik er nu mee moet dealen. Ik weet namelijk nog helemaal niet hoe mijn toekomst eruit komt te zien. Het voordeel in mijn geval is dat ik zelfs niet weet hoe de volgende dag zal zijn. En misschien is morgen wel een goede dag… 😉

Roos

Related posts

4 Thoughts to “Gelukkig zijn”

  1. Shirley

    Hoi Roos, het kopje ” even voorstellen” lees ik nu net. Had je blogs al wel gelezen.
    Meissie, ik wens je alle sterkte van de wereld! En wat fijn dat je zo positief bent ingesteld.
    Liefs van Shirley en ook van Han. Xxx

    1. Hoi Shirley en Han, heel lief, bedankt! xx

  2. I De Bruijn

    Hoi Roos, 3 jaar geleden, toen je net je blog begon, heb ik een tijdje jouw blog gelezen. Ik had veel klachten die op ME leken. Inmiddeld is er een andere diagnose bij mij gesteld. Ik heb daarna jouw blog niet bijgehouden. Maar ik kan mij herinneren dat je een hele strijd hebt gehad met (o.a.) het UWV over het krijgen van een uitkering. Uiteindelijk is jou dat volgens mij gelukt na een second opinion? Een vriendin van mij zit nu in die fase. Heeft als diagnose CVS, en vervolgonderzoek ME in Amsterdam. Bij de aanvraag van de uitkering lijkt ze op problemen te stuiten. Zou jij mij lunnen vertellen hoe dat destijds bij jou is gegaan?

    Groetjes
    Iris

    Ps. Je hebt een bijzondere (mooie) kijk op het leven. Nu ik je blog weer lees, zie ik dat weer bevestigd. Wat maak jij een boel mee!

    1. Hoi Iris,

      dankjewel voor je compliment! 🙂

      De combinatie UWV en ME of CVS is geen fijne nee..

      Ik heb destijds bezwaar gemaakt tegen de afwijzing van de WIA en dat is gegrond verklaard. Dat wil zeggen, het aantal uren bleef (ze beoordeelden me op 20 uur werken per week, echt IDIOOT), maar ik kwam in aanmerking voor een medische afzakker: mijn eerste ziektedatum werd vervroegd omdat ik nog een half jaar (op mn tandvlees) door had gewerkt terwijl ik al ziek was, en aangezien ik het jaar voor die nieuwe eerste ziektedatum meer uren werkte, kwam ik alsnog op een percentage arbeidsongeschiktheid waarmee ik een WIA kon krijgen. Deze hele strijd met het UWV is pure ellende. Je gaat niet voor je lol thuiszitten… Het verdriet en de frustratie van het ziek zijn en je leven moeten missen is al genoeg om mee te dealen, dat je een instantie dan nog moet gaan overtuigen dat je echt niet kán is echt niet te doen.

      Ik heb zelf dus weinig tips, maar op me-gids.net (bij het Forum) staat informatie over waar je eventueel hulp kunt vinden en staan heel veel tips. Ik weet wel dat het helpt om duidelijke verslagen te hebben van artsen over je beperkingen, maar dit en meer vind je op die site.
      Ik hoop dat ze er uit komt en dat ze al haar energie kan richten op herstel.

      Is het al duidelijk wat bij haar de oorzaak is? Zoals je wellicht in mijn recentere blogs heb gezien is bij mij de oorzaak een kwik vergiftiging. Wat naar mijn idee bij heel veel mensen met de diagnose ME / CVS de oorzaak is. Is ook bekend als een mogelijke oorzaak van ME en toch worden maar weinig mensen die richting gewezen. Het voordeel is dat herstel mogelijk is!
      Succes en als je nog vragen hebt weet je me te vinden.

      Groetjes!

Leave a Comment