Oh oh oh, de wondere wereld van de spiritualiteit

Nu roept het woord spiritualiteit bij mij het woord zweverig op en grappig genoeg gaat het bij spiritualiteit juist vaak over goed aarden. Hier en nu zijn, je lichaam en je geest met elkaar verbinden en de energie door heel je lichaam laten stromen. Die energie blijft bij mij nogal vaak hangen in mijn hoofd (piekeren, piekeren, piekeren) en dan vergeet ik compleet hoe het met mijn lichaam gaat.

Nu heb ik jaren lang al mijn signalen van mijn lichaam genegeerd en zeker ook de laatste jaren voor dat ik uitviel, want ik moest dóórgaan. Vermoeidheid, spierpijn, wazig hoofd? Doorgaan. Werken, geld verdienen. Doooooorgaan.

Toen ik in maart 2015 met yoga begon ging er een wereld voor me open. Ik merkte toen pas hoe verkrampt ik altijd was en dit verklaarde ook de altijd aanwezige spierpijn in mijn schouders en rug. Door yoga werd ik me ervan bewust wanneer ik spieren aanspande of ontspande. Merkte ik ineens dat als ik de afwas stond te doen of op de wc zat, mijn schouders zowat mijn oren raakten. Ja, logisch dat je daar spierpijn van krijgt..
Tijdens yoga moet je je bewust zijn van heel je lichaam, from head to toe. Dit heeft me heel erg geholpen ook in het dagelijks leven mijn spieren te ontspannen. Ik raad het iedereen aan. Zelf volg ik altijd de Yoga With Adriene video’s. Adriene is zo’n leuk mens en maakt yoga luchtig en vaak ook grappig, niet te zwaar of zweverig.
Yoga was de eerste plek waar ik leerde om mijn lichaam te voelen in plaats van te negeren. 

Ik schreef in de blog over mijn vakanties dat ik behoefte had aan verandering. Nieuwe mensen, nieuwe omgeving. Nou dat is gelukt hoor! Via een vriendin kwam ik in aanraking met de PLAY community en Ecstatic Dance.

In oktober ging ik voor het eerst naar een workshop van PLAY over aantrekking en intimiteit. We waren met een groep van 25 mensen en deden allerlei oefeningen waarbij je elkaar echt zág. Aankijken, luisteren, aandacht geven, diep contact. Ik voelde me heel erg gezien en geaccepteerd. Heel bijzonder en precies wat ik nodig had.

Ik zit nu drie jaar thuis zonder werk en het is anderhalf jaar geleden dat mijn relatie stuk liep. Twee plekken waar je gezien wordt, waardering krijgt en waar je warmte en intimiteit ervaart. En los daarvan ben ik iemand die graag écht contact maakt en houd ik van diepere gesprekken voeren. Ik miste dit. Tijdens de workshop waren al deze mensen hier naar op zoek en dat gaf een heel sterk gevoel van verbinding. Er kwamen dan ook heel veel emoties los (lichtelijk gênant want ik stond bij de eerste oefening al te janken, hahaha) maar toen die emoties eruit waren kon ik echt enooooorm genieten van de oefeningen en het gevoel van samenzijn.

De dag erna ging ik voor het eerst naar Ecstatic Dance. Ecstatic Dance doe je op blote voeten, zonder alcohol/drugs en zonder te praten. Er wordt heel mooie muziek gedraaid, druk of juist heel rustig. Moet je je voorstellen: je staat tussen allemaal mensen die niks raar vinden, er wordt intens mooie muziek gedraaid die je in heel je lichaam voelt en het enige dat je hoeft te doen is bewegen. Je laten leiden door de muziek. Intens geluk hoor, voor mij.
Ik dacht dat ik echt over een enorme drempel moest maar niemand kijkt je raar aan daar. Iedereen laat zich leiden door de muziek en ik denk maar: als iedereen als een idioot danst, danst niemand als een idioot.
De muziek voelen, bewegen en contact maken en samen dansen op een andere manier, want: zonder te praten. Twee vrijdagavonden heel bijzonder gedanst en wederom een gevoel van verbondenheid met een grote groep vreemde mensen.

Ik ben van mezelf zo druk, ik praat veel en onderbreek mensen omdat ik geen geduld heb om te wachten met praten. Iets met impulscontrole 😉 Ik heb bijvoorbeeld weinig geduld voor mensen die langzaam praten of lopen. Alles moet lekker vlot gaan bij mij. Het liefst met veel grapjes en lachen.
Tijdens het dansen en de workshops was ik me er heel erg bewust van dat er een rustige energie door mijn lichaam ging en die energie wil ik graag bij me kunnen houden. Maar met die drukke manier van doen/praten laat ik zoveel energie gaan. Dus heb ik mezelf voorgenomen om rustiger te zijn. Bewuster in mezelf gekeerd, mijn energie bij me te houden, geduldiger te zijn, meer te luisteren, rustiger te praten. Beetje zonde ook om de weinige energie die ik heb zo snel te laten gaan hè..
Gelukkig heb ik aankomende donderdag een workshop over nieuwe rituelen, want dit in mijn leven implementeren wordt een lastige haha!

Vorige week weer een workshop gehad, deze keer over Core Energetica. Wederom oefeningen om uit je hoofd en in je lijf te komen, iets wat ik nog steeds heel hard kan gebruiken. Maar bijna iedereen wel, want hoe vaak span je ongemerkt allerlei spieren aan? Nu al tijdens het typen span ik mijn voeten aan. En hoe vaak lig jij ’s avonds in bed nog te piekeren? (Ik ’s middags én ’s avonds en als ik de honden uitlaat en tijdens het douchen en op de fiets en, en, en…)
Oefeningen om heel je lijf te voelen en op die manier te aarden. Niet alleen om niet de hele tijd na te denken, maar voor mij ook een goede manier om me af te kunnen sluiten voor de vele prikkels om me heen. Door te focussen op mijn lichaam, mijn gevoel en energie in plaats van open staan voor alle prikkels, hoop ik mijn energie meer bij me te kunnen houden.

Dus.. Wat betekent spiritualiteit voor mij? Ik ben absoluut niet religieus en spiritualiteit heeft voor mij dan ook niks te maken met iets goddelijks. Het is voor mij bewustzijn. Bewustzijn van je gevoelens, je gedrag, je lichaam, je valkuilen, je energie. Verbondenheid met mensen, dieren en natuur. Diep contact, warmte. Niet oordelen over mensen en de verschillen tussen hen. Acceptatie.

We leven in zo’n enorme zeik cultuur. Moet men langer wachten bij de kassa, staan ze al te zuchten en te steunen. Ziet iemand er anders uit, wordt er geoordeeld. Ik word helemaal kriegel van die mensen die een aflevering van iets kijken en daarna meteen allerlei negatief commentaar online gooien. BOEIEND. Waar maak je je druk om? Leef en laat leven. Gooi je eigen kader eens uit het raam en heb begrip voor een ander in plaats van te oordelen.

In de “spirituele wereld” wordt er niet zo geoordeeld, maar geaccepteerd. Gevoelens, gedrag, uiterlijk. Het is allemaal prima. Dat zorgt voor dat gevoel van verbondenheid.

Ok, genoeg van deze lange en persoonlijke blog. Veel nieuwe inzichten en doelen voor mij, dus ik kan er weer even tegenaan.

Ajus!

Related posts

Leave a Comment