Update na één jaar en vier maanden chelatie

How’s it going?

Well, I crashed my adrenals. Vervelend, want herstellen van gecrashte bijnieren duurt laaaaaang.

Ik denk dat het komt door verschillende dingen, maar vooral doordat ik twee rondes met ALA heb geprobeerd. ALA is de zwaardere chelator * die je nodig hebt omdat het je blood brain barrier door gaat, om het kwik uit je hersenen te halen.

De rondes zelf gingen eigenlijk goed, hoewel het erg zwaar is voor mijn lijf. Maar daarna heb ik mijn lichaam twee keer gepusht (één keer door naar de sauna te gaan en één keer door mijn huis schoon te maken terwijl ik eigenlijk ECHT niet kon) en die optelsom was te veel. Resultaat: gecrashte bijnieren, waar ik nu al twee weken van aan het herstellen ben. Meh!

Hoe merk ik dat? Veel minder energie, last van mijn pupillen die samentrekken en verwijden zonder verandering in licht – mega vervelend gevoel, veel mijn zonnebril moeten dragen in verband met meer licht sensitiviteit, minder spierkracht, gestresst gevoel: alles voelt als te veel, behoefte aan nog meer rust, etc.

Soms gaat doorduwen goed. Dit keer niet 🙂 Blijkt maar weer HOE voorzichtig ik moet zijn met mijn grenzen.
Dus nu weer braaf aan de DMPS, de minder zware chelator. En een hele hoop Adrenal Cortex, wat ontzettend goed helpt om me wat beter te voelen omdat dit supplement mijn bijnieren ondersteunt normaler te functioneren. Enige nadeel is dat het nogal duur is in de hoeveelheden die ik eigenlijk nodig heb…

Momenteel zit ik al een jaar in de dump fase**!!  Ongelooflijk. Weinig verandering dus tijdens deze fase. Ik ben extreem nieuwsgierig hoelang deze fase nog duurt, want het echte feest begint pas na de dump… Dan is er al een hoop kwik mijn lijf uit en ga ik hopelijk sneller vooruit. Dan nog zal cheleren nog LANGE tijd duren, maar al lang voor het einde van chelatie therapie zal ik me stukken beter voelen.

Ik heb net drie dagen in mijn eentje doorgebracht. Noodzakelijk, want te weinig energie om iets te doen en deze drie dagen rust ook heel erg nodig om mijn bijnieren te laten herstellen.
Maar wat vind ik alleen zijn toch heerlijk. Doordat ik dan genoeg tijd heb om echt tot rust te komen, ontstaat er ook ruimte voor creativiteit. En weinig maakt me zo blij als tekenen, en ondertussen mooie muziek of podcast luisteren (man, man, man de podcast is favoriet!).
Ik keek nogal op tegen meer donker, maar ik merk nu al dat de donker(der)e avonden me uitnodigen om te vertragen. Om meer alleen te zijn. Om meer yoga te doen, meer écht tot rust te komen. En dat is heel welkom voor die arme bijnieren van me 😉

Vorige week ging ik op zaterdagavond uit eten in de binnenstad van Utrecht, iets wat ik al lang wilde. Ik heb zo lang dat leven moeten missen, dat gevoel van middenin de drukte te staan, middenin de maatschappij. Mensen om je heen, drukte, gezelligheid. Dat kon wel af en toe, maar zó weinig. Ik miste dat enorm. Gewoon NORMAAL zijn. Dus samen op de fiets naar de binnenstad en het daar donker zien worden, de lichtjes die aan gaan, het rumoer van een zaterdagavond, was echt genieten voor mij. Zoiets simpels. Zo gelukkig 🙂

Nou, samengevat verandert er deze maanden weinig qua energie. Hier en daar ups en downs, maar ik ken niet anders. Voor deze bijnier crash voelde ik me heel prima en behoorlijk stabiel gedurende de dag. Dat wil zeggen, zolang ik heel veel rust en vrijwel niks doe behalve voor Bibi zorgen en samenzijn met mijn vriend.
Zodra ik me ga inspannen loopt mijn energie onwijs snel leeg. Moet nog steeds wel verwarrend zijn voor mensen die me maar kort zien. Dan lijk ik heel energiek en druk, maar zij zien natuurlijk niet alle rust en middagslaap die daar voor nodig zijn.

Goh ja die middagslaap. Nog steeds elke dag van 13-16:00 uur. Kan niet wachten tot ik die in kan gaan korten en gewoon als een normaal functionerend mens de dag door kan komen.

Nogal een saaie update, weinig nieuws en ook weinig energie om er iets bruisends van te maken.
Dus ik knal nog maar even een bijnier supplement naar binnen.

Joe!

——————————————————————————————————————–

* Chelators: De chelators die we gebruiken bij het Andy Cutler protocol zijn ALA, DMPS en DMSA. ALA gaat door je bloed brein barriere dus is de ultieme chelator, maar tijdens de dump fase was die echt te zwaar voor me en gebruik ik DMPS. ALA scheidt vooral kwik uit via je lever/bile en de andere twee via je nieren.

** Dump fase: De fase waar het dieper gelegen kwik uit je organen in je bloedstroom wordt gedumpt om te worden uitgescheiden. Je lichaam heeft lange tijd nodig om dat kwik je lichaam uit te krijgen. Je hebt maar een lage dosis nodig van chelators omdat die snel het kwik te pakken krijgen, wat zo makkelijk te vinden is in je bloedstroom. Zodra ik uit de dump fase kom, kan ik mijn chelators ook gaan ophogen.

Related posts

Leave a Comment