Kwikvergiftiging deel 2

In mijn vorige blog schreef  ik over het Andy Cutler Chelation protocol, het protocol dat ik momenteel volg om van mijn kwik vergiftiging af te komen.

Ik heb vanmiddag ronde 5 afgerond, bestaande uit 1 mg ALA elke drie uur voor 71 uur lang – yup, dag en nacht.
De eerste drie rondes (toen nog 0,5 mg ALA) lag ik een van de drie dagen er helemaal af. Dat betekent: voornamelijk in bed liggen en veel slapen en nog minder energie dan normaal.
Aangezien veel mensen met een kwik vergiftging een gevoeligheid hebben voor thiols (voedsel met een bepaalde zwavel verbinding) ben ik gestopt met thiols eten en voel ik me echt stukken beter.
Sindsdien voel ik niks van de rondes en weet ik dus dat ik een te lage dosis ALA neem. Volgende week ga ik 3 mg uitproberen. Zo is het zoeken naar de juiste dosis, waarbij je zoveel mogelijk kwik je lichaam uit krijgt en de bijwerkingen te verdragen zijn. Doel is langzaam ophogen tot 175 mg. Nog een lange weg te gaan dus!

Sinds ik weet dat ik een kwik vergiftiging heb en dat ik met het oplossen van die vergiftiging misschien wel een groot deel van mijn klachten kwijtraak, voel ik me totaal anders. Ik heb daar zo’n mentale boost van gekregen. Het is écht niet voor te stellen hoeveel indruk de gedachte maakt dat ik misschien níet de rest van mijn leven chronisch ziek zal zijn. Dat is echt kerst, sinterklaas, je verjaardag en de loterij winnen in een!!!  

Ik heb een paar heel goede dagen gehad hier en daar en voelde ineens een INTENS verlangen om (kleine) dromen waar te gaan maken. Dus ik heb een helix oorpiercing laten zetten en mijn slaapkamer muur een mooie kleur gegeven. Dit klinkt waarschijnlijk als niks bijzonders voor de meeste mensen, maar voor mij is dat het wel: het maakt me zó blij.
Next on the list: proefles motor rijden. En paardrijden! God, hoe lang ik deze dingen al wil!

Je denkt misschien: zulke dingen kun je toch ook doen met weinig energie?

Maar dat gaat dus niet. Zodra je onder een bepaald niveau terecht komt wat energie betreft kom je in een “verdraag stand”. Ik verdraag dan hoe ik me voel, ik kan nog net de dingen doen die van me gevraagd worden (koken, honden uitlaten – soms niet) en meer is niet te verdragen. Dan is niks leuk, want je wilt rust aan je hoofd en liggen, geen geluid en geen licht en al helemaal niet praten. Genieten zit er dan echt niet in, hoe leuk de activiteit ook is.
Maar voel ik me goed, dan wil ik zoveel!! Helaas zakt de energie bijna altijd zo snel weer weg dat ik er zelden aan toe kom om daadwerkelijk iets te ondernemen. Maar ik heb besloten gebruik te maken van die momenten dat ik me goed voel. Niet wachten of piekeren, hoppa. Piercing. Kleur op de muur. Spontaan uit eten.

Mentaal voel ik me dus heel goed. Ik voel een diep vertrouwen. In dit protocol. In wat er gaat komen. In het feit dat veel hoe dan ook goed komt. Er komt altijd wel een oplossing. Ik heb het gevoel alsof ik aan het loslaten ben en me overgeef, omdat ik voel dat ik na vijf jaar zoeken eindelijk het juiste pad heb gevonden. Ik heb het gered. Ik sta aan het begin van de juiste weg en hoef die nu alleen nog te bewandelen. I trust.

Waarom heb ik zoveel vertrouwen in dit protocol?
Omdat uit mijn haartest bleek dat ik een kwikvergiftiging heb. “These results scream mercury” was het commentaar.
Omdat kwik ontgiften niet vaag is! “Een chelator molecuul heeft twee thiol groepen, die om een kwik ion past. De chelator molecuul bindt zich aan de kwik ion en trekt de kwik weg uit je cellen, mee de bloedstroom in, om uitgescheiden te worden”.
Omdat ik de facebook groep “Andy Cutler Chelation: Safe Mercury and Heavy Metal Detox” volg en hier zóveel kennis is over kwik.
Omdat er in die groep zoveel mensen zitten met dezelfde klachten. Zoveel mensen die langzaam of soms heel snel zich al véél beter voelen door chelatie.
It all makes sense. Waarom ik zo moe ben, waarom ik niet kon ontgiften, waarom mijn bijnieren uitgeput blijven, waarom ik zoveel b12 nodig heb, waarom mijn buik zo snel van slag is, waarom mijn hoofd zo vaag is. Kwik, kwik, kwik.

De supplementen die ik elke dag moet nemen om mijn lichaam te ondersteunen (vooral lever, bijnieren, darmen en verdere immuunsysteem) zijn duur. Ik schat momenteel, samen met de chelator ALA, zo’n €130 per maand. Misschien als ik het durf dat ik ooit nog een crowd funding doe bij vrienden en familie, want dit duurt misschien wel twee jaar of meer. Maar dat vind ik wel een beetje spannend, om geld vragen.

Ben ik me er van bewust dat er nadat ik kwik vrij ben misschien nog veel klachten overblijven? Ja. Houd ik totaal helemaal rekening mee. Ik ben mega optimistisch en positief, maar durf tegelijkertijd nog niet te geloven dat het echt waar kan zijn dat ik misschien wel veel beter word dan dit. Dus echt, ik houd er rekening mee. Maar ik geniet nu vooral van alle succes verhalen, de kennis, het de bewandelen pad.

Ik heb lang een facebook achtergrond gehad dat zei “I can and I will.” Op den duur ben ik het vertrouwen daarin verloren en heb ik hem vervangen. Maar zo voelt het nu wel weer: I CAN AND I WILL.

Liefs, Roos

Related posts

Leave a Comment